Giray SAVAŞER'in Mektubu

İsmim Giray SAVAŞER
 . Bir şizofreni hastasıyım.Ama bu hiç önemli değil,. Çünki hayat her şeye rağman çok güzel.Bütün hastalarında böyle düşünmelerini ve hayata bağlanmalarını isterim
        Öncelikle kendimi biraz anlatayım 17 temmuz 1974 de üsküdar doğumlu çok tatlı b ir baba ve annenin ikinci  oğluyum .İlk okulu Petkimde gittimilk okul yıllarında çok güzel günlerim geçti. Çok tatlı arkadaşlarım ve bende güzel etkiler bırakan öğrtemenlerim oldu.Yaz mevsimi gelince beni bir anne şevkatiyle seven başarılarımla iftihar eden
 Öğretmen annemle eve davet eder, berabe yemek yer sohbet ederdik . Buarada ben okulun da bando  takımına  seçilmiştim.Ne günlerdi
   Daha sonra binlerceçocuğun katıldığı ve onların hayatını 2-3 saatlik adil olmayan bir sistemletayin eden bu sınav geldi çattı. Ben kazananlar arasındaydım.Kazandığım  okulda  şu anda olduğu gibi o zamanda muhteşem sayılan okulu ROBETR Kollej  idi
Bu benim hayatımda elde ettiğim en büyük başarıydıTabiki bana çok şey kazandırdı.
Oradad çok iyi arkadaşlarla tanıştım ve yedi yıl gibi uzun süren bir okul hayatında beraber dirsek çürüttük. Çalıştık çabaladık güzel günleri paylaştık 7  senelik zorlu bir eğitimin   sonunda ayrılık geldi çattı.buda bende derin üzüntüler yaratıyordu ve arkadaşlarımla ağlayarak  vedalaştık. O sene ağabeyimi bir talihsizlik sonucu kaybettik . Babam da ağır bir kalp  enfaktüsü geçirmişti Aksilikler bir biri ardına gelmişti yakamızı bırakmıyordu. O sene bayağı hovarda davranmış üniversiteyi kazanamamıştım. Tabi üstüme müthiş bir karamsarlık çökmüştü Anneciğim babamı hastanelere taşıyordu uzun ve acı bekleyişin sonunda babamıda kaybettik O muhteşem adam gencecik yaşında  daha hayata bu dünyada neler verebilecekken vefat etti .Ama hyat işte  babam yaşadığı sürece, ailemizin koruyucusu benim hocam annemin 30 yıllı paylaştığı kocası  yoktu artık  büyük üzüntü tabiki ben  hakikaten lidersiz kalmıştım o an boşluğa düştüğümü anladım. Hayat bütün zorluklariyle bana tokat atabilirdi .Bunlardan kendimi nasıl savunacaktım .Neyseki o yıl girdiğim sınavda Diş hekimliğini kazanmıştım babam öğrenmiş mutluydu diye düşünüyorum
 Diş hekimliği fakültesinde büyük başarılar elde ederken  bazı problemler yaşadım arkadaşlarla ilişkilerimde zorluklar ortaya çıkıyordu. Doktora gittim bazı ilaçlar verdi beni iyi gördüğünü söyledi ama problemlerim bitmedi bu okuldan ayrılmak zorunda kaldım.Annem çok üzülüyordu. Daha sonra istanbul üniversitesi ispanyol dili ve edebiyatını kazandım ve oradad başarılı oldum, ama hastalığım nüksedince ön lisans diplomamı alarak bu okuldanda ayrılmak zorunda kaldım.
Çapa tıp fakültesine annemle birlikte gittik, oradaki doktorlarda beni iyi gördüklerini söylediler ama daha sonra problemlerim devam edince, Dr ekrem  Kuşkonmaz ve Prof Dr Alp ÜÇOK bana çok yardım ettiler uzun süre tedavim sonunda hastalığım şizofreni olarak teşhislendi. Daha sonra bu iki doktorumda bana şizofreni derneğine gitmemi önerdiler. Derneğe gittiğim ilk andan ihtibaran büyük bir mutluluğa adımlarımı atmış oluyordum. Dernek vasıtasıyla ve kendi gayretimle Marmara Üniversitesi Turizm Rehberliği bölümünü kazandım ve yine 1 ci sınıfı  başarıyla geçtim 2 ci sınıfı okuyamadan hastalığım nüksetti devam edemedim  hepimz çok üzüldük .Ama her Şerde bir hayır vardır diyerek yinnede kendimi geliştirmeye gayrety ediyorum hobilerime çok değer veriyorum .Gitar çalıyorum , yabancı dilimi geliştirmeye gayret ediyorum kitap okuyorum kendimi daha çok geliştirdiğime inanıyorum. İleride derneğimizin de destekleriyle, bir takım işlere el atmanın gereğinide hissediyor  ve emeği geçen herekese teşekkür ederim.
ve biliyorum Bana hastalığım süresince engin bilgileriye yardım eden ilgi ve alaka gösteren doktorlarımıza  çok çok teşekkür ederim.